‌واکاوی اصل «استنادناپذیری ایرادات در برابر اشخاص ثالث» در قانون بیمه اجباری حوادث ناشی از وسایل نقلیه

نوع مقاله : مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان

10.22056/jir.2021.259772.2825

چکیده

هدف: این پژوهش ‌با بررسی مصادیق «استنادناپذیری ایرادات در برابر اشخاص ثالث» در قانون بیمه شخص ثالث مصوب ۱۳۹۵، ضمن مطالعه تطبیقی با حقوق فرانسه، به واکاوی «اصل استنادناپذیری ایرادات در بیمه شخص ثالث» در حقوق ایران ‌پرداخته تا به قاعده‌ای اصطیادی دست یابد که با جمع شرایط در موارد تردید به‌کار گرفته شود.
روش تحقیق: پژوهش حاضر با استفاده از شیوه کتابخانه‌ای و مراجعه به متون قانونی و روش تحلیلی-توصیفی به مطالعه‌ای تطبیقی ‌حقوق ایران و حقوق فرانسه در خصوص بیمه شخص ثالث پرداخته است.
یافته­ها: با توجه به ماهیت قراردادی رابطه بیمه­ گر و بیمه­ گذار، اصولاً مسئولیت بیمه‌گر در برابر زیان­دیده باید در حدود قرارداد بیمه و مسئولیت بیمه­ گذار تحلیل شود. به‌گونه‌ای که بیمه‌گر بتواند برای رفع مسئولیت خود به ایرادات مربوط به قرارداد استناد نماید. در حالی ‌که در قانون بیمه اجباری، خسارات وارده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب ۱۳۹۵، مصادیق متعددی یافت می‌شود که به­ رغم وجود ایرادات قراردادی، بیمه­ گر مسئول جبران خسارت اشخاص ثالث دانسته شده است. درواقع ایرادات قراردادی بیمه ­گر با بیمه ­گذار در برابر اشخاص ثالث قابل استناد نیست و بیمه ­گر همچنان مسئولیت دارد.
نتیجه ­گیری: قاعده استنادناپذیری ایرادات در بیمه اجباری اشخاص ثالث که ‌با الهام از حقوق فرانسه در دیگر کشورها ‌دیده می­شود، با استقراء در قانون بیمه شخص ثالث مصوب 1395 در حقوق ایران نیز اصطیاد می­ گردد و در موارد تردید می­ تواند به‌کار گرفته شود.
 
طبقه‌بندی موضوعی: G22, K49, K12 .

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Analysis the principle of "inopposability of exceptions against third parties" in the law of compulsory insurance of the accidents caused by vehicles

نویسندگان [English]

  • Saeed Mohseni
  • Seyed Hossein Tahami
  • Mahsa Robati